Manoeuvreren

zeeleeuw

Schijnbare dans

Uren kan ik staan kijken bij pier 39 in San Francisco. Het gekrioel, de schijnbare dans die wordt opgevoerd, het aandacht trekken van elkaar, het proberen te overtuigen. Soms zijn het net mensen. Ik gebruik deze foto vaak in relatie tot mensen en beweging zoals bij Bettine en haar vroegere Zumba-activiteiten op de sportschool. Het visualiseert wat mij betreft het plezier in sporten en bewegen.

Verrassend genoeg merk ik dat ik deze foto ook vaak in gedachten heb als ik tegen moeilijke situaties aanloop. Bijvoorbeeld in de communicatie met nogal stellige mensen, als ik op mijn tenen moet lopen en, voor mijn gevoel, ieder woordje op een weegschaal moet leggen. Manoeuvreren of in goede banen lijden, is dan misschien een betere verwoording van de associatie die deze foto bij mij oproept. Ik kan nogal slecht tegen absolute stelligheid, dat zal duidelijk zijn. Die slaat, wat mij betreft, iedere discussie dood.

Je ‘gelijk halen’ ten koste van alles, roept bij mij dan ook een enigszins allergische reactie op. Dat is wel eens een probleem in de communicatie met mensen die ‘overtuigend overtuigd’ zijn van hun eigen gelijk. Ik kan het dan toch niet altijd laten om een poging te doen de nuance aan te brengen, de andere kant te laten zien of te tonen hoe iets ook anders kan worden aangepakt, of tegen de situatie kan worden aangekeken. Dit wordt niet altijd gewaardeerd, sterker, de hakken gaan soms, als reactie, nog dieper in het zand. Vandaar dat manoeuvreren. Als ik maar denk aan die swingende zeeleeuwen, lukt het me vanzelf om luchtiger tegen de situatie aan te kijken, mijn zegje subtieler te doen en daardoor de lieve vrede te bewaren…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *