verschillen overbruggen

 

_S4B2983

Onlangs heb ik de Indië-boeken van Adriaan van Dis gelezen en zeker het eerste deel heeft me me enorm geboeid. Er worden hele mooie uitspraken gebruikt, zoals bijvoorbeeld deze van Proust die ik al eerder heb aangehaald: ‘Mystery is not about traveling, it’s about looking with new eyes’.

Het doet me denken aan hoe makkelijk het is om zwart wit te denken, een element uit z’n verband te rukken en daar vervolgens een mening over te ventileren. Zaken in een groter perspectief kunnen plaatsen is een absolute vereiste om tot een afronding, closure, te komen maar soms zou je er ook bewust voor kunnen kiezen om dat juist niet te doen en op deze wijze afstand te creëren.  Dan zou het voorval dus worden gebruikt om een bepaald doel te bereiken. Strategisch? In zekere zin wel…

Over de haat voor zijn vader krijgt de hoofdpersoon in het boek het volgende te horen: ‘Sta je toe ook aan zijn aardige kanten te denken. Ze zitten ook in jou, als je alles in hem haat, haat je ook jezelf’. Hetzelfde geldt hoogstwaarschijnlijk ook voor liefde en verheerlijking. Ik denk hierbij aan een vriendin die idolaat van haar nieuwe geliefde over niets anders kan praten dan over hoe geweldig hij is. Logisch in dit prille stadium van de liefde maar op een gegeven moment toch een beetje eenzijdig, zeker voor de toehoorder…

Nog zo’n mooie: ‘Wie liegt en niet door de mand wil vallen, moet een goed geheugen hebben’. Ik denk hierbij aan een goede bekende die bepaalt wat wel en niet verteld wordt, en wat diens partner wel en niet mag weten. In deze door de persoon zelf opgeroepen situatie, moet hij heel erg nadenken over wat hij aan wie, wanneer heeft verteld. Vreselijk vermoeiend lijkt me dat maar hij heeft daar vanuit zijn gedachtengang ongetwijfeld goede redenen voor. Moet je die andere gedachtengang dan altijd maar respecteren? Dat lijkt me heel ingewikkeld en mogelijk in strijd met eigen normen en waarden. En wie bepaalt bijvoorbeeld of iets liegen is of niet? Dat is ook weer vanuit een eigen perspectief geredeneerd.

Hierin schuilt misschien ook het gevaar van onverschilligheid. De een zit zo in elkaar de ander denkt zo, dat is nu eenmaal zo. Dat merk ik ook wel eens in discussies. Als de meningen heel sterk zijn, wie ben ik dan om de ander daar vanaf te brengen? Onbegonnen werk en dus zonde van mijn tijd en energie en toch kan ik ik het vaak niet laten om een poging te doen…

Een vriendin legt zich eenvoudiger neer bij verschillen door gebruik te maken van de letters van de MBTI. Ook dat heeft een bepaalde gelatenheid maar daarmee geef je het wel een plaats met behulp van een ordeningsmechanisme en dus worden verschillen hanteerbaar. Zijn ze daardoor dan ook te overbruggen? Misschien wel maar dat lijkt me heel moeilijk als het om emoties gaat of om fundamentele verschillen in normen en waarden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *