als een team

usa 2006_13 0034

als een team

Een favoriete foto is deze, alweer jaren geleden gemaakt bij een rodeo in de buurt van Bryce Canyon, vol actie, passie en toewijding. Nu heb je wat het laatste betreft weinig keuze als je in de arena staat met een stier. Hoewel er maar één persoon het gevecht met de stier aangaat, is er toch sprake van echt teamwork.

De oplettendheid van alle aanwezigen is zichtbaar en, in tegenstelling tot de stierengevechten in de arena’s van Spanje, gaat het er hier niet om om de stier te doden maar om er zo lang mogelijk op te blijven zitten. Dat spreekt mij meer aan.

Het doel is duidelijk, zo lang mogelijk blijven zitten, de beste tijd scoren en spektakel bieden voor het publiek. Er zijn regels afgesproken zodat sprake is van een eerlijke strijd, diskwalificatie is mogelijk. Ook de veiligheids-instructies zijn helder. Het is duidelijk wat, van wie, in welke situatie wordt verwacht. Zodra de uitdager van de stier valt, moet de berijder zo snel mogelijk in veiligheid worden gebracht en moet de stier, voor ieders veiligheid, zo snel mogelijk de arena verlaten. Daar zijn de collega’s voor, sommigen te paard, anderen op eigen kracht. Een aantal helpen de berijder zo snel mogelijk op de been, de mannen te paard bekommeren zich om de stier en begeleiden deze razendsnel de arena uit. De afspraken zijn helder. Gelukkig maar, want zonder duidelijke afspraken zou de veiligheid van de deelnemers, de hulptroepen, de stieren, de paarden en het publiek in het geding zijn.

In deze situatie worden de betrokkenen natuurlijk direct geconfronteerd met de consequenties wanneer zij niet alert zouden zijn. De gevolgen kunnen dramatisch zijn, zelfs dodelijk. Dat maakt het een stuk makkelijker om elkaar aan te spreken op aan- of afwezigheid van gewenste bijdragen en gedragingen. Toch zou ons dagelijkse werk ook een stuk eenvoudiger zijn als we overeenstemming zouden hebben over een gezamenlijk doel, een werkwijze en een rolverdeling. Deze gedragen te krijgen en met evenveel actie, passie en toewijding toe te passen, is een geweldige uitdaging!

Ontmoeting met het onbekende

hanoi

Creëren is betekenis geven. Dit veroorzaakt nogal eens eenzaamheid, angst en verwarring als gevolg van de ‘ontmoeting met het onbekende’. Dit gaat in veel gevallen hand in hand met een moment van introspectie, naar binnen kijken, oftewel ‘nadenken over het leven’. Keuzes bezien en de consequenties daarvan, zowel wat betreft positieve als negatieve ervaringen.

Coaching kan hierbij helpen en dan in het bijzonder CreativiteitsCoaching waarbij de nadruk ligt op het vorm geven aan die diepe aanhoudende behoefte om een eigen geluid te hebben, een eigen visie…

De nadruk ligt hierbij op de balans tussen leven, werk en tijdsbesteding. Intuïtie versus ‘ik hoef alleen maar…’. De gevolgen van je ego, de cultuur waarin je bent opgegroeid c.q. leeft, opvoeding, mythen en ideaalbeelden waaraan je wenst te voldoen. Dit uit zich in een persoonlijk credo, een levensplan dat rustgevend is en een geloof biedt in de eigen formulering, een kader waarbinnen je op je eigen intuïtie kunt vertrouwen.

Hoe is dit persoonlijke credo vervolgens te realiseren? Hiervoor moeten we onder de oppervlakte kijken en ontdekken wat je onbewust wilt en welke verlangens duidelijk zijn. Sommige gedachten zijn onpraktisch of onverenigbaar en dat betekent dat je heel zuiver naar jezelf moet leren luisteren. Wat denk je werkelijk? Wat voel je werkelijk? Wat breng je uit gewoonte naar buiten? Omdat het van je wordt verwacht? Omdat mensen je zo kennen?

Creëren is onmogelijk als je gedachten je bij de neus nemen. Je werk aan de wereld presenteren en zeggen dat je kunstenaar bent, vraagt moed. Wanneer je daartoe bereid bent, voldoende moed hebt verzameld en de emotionele – en financiële consequenties kunt aanvaarden, is het tijd om het persoonlijke credo om te zetten in daden.

Hoe kan je je persoonlijk credo omzetten in daden? Door feiten onder ogen te zien en jezelf antwoord te geven op een aantal vragen, bijvoorbeeld met betrekking tot je eigen persoonlijkheid, inclusief de donkere kanten. Door een antwoord te vinden op de vraag of je je ego en reputatie opzij durft te zetten? Door na te gaan of je creatieve discipline voldoende mogelijkheden biedt om in je levensonderhoud te voorzien? Zo ja, mooi, zo niet, hoe ga ik dit dan toch realiseren? Door serieus na te gaan waar je  in het verleden onderuit bent gegaan.

Dit betekent angst trotseren, mogelijk een deel van je persoonlijkheid opnieuw opbouwen als gevolg van nieuwe inzichten, creatieve projecten kiezen die de moeite zijn en dit alles in het besef dat er geen eenduidige handleiding voor is maar dat dit nu juist de basis is waardoor je je van de massa onderscheidt…