Manoeuvreren

zeeleeuw

Schijnbare dans

Uren kan ik staan kijken bij pier 39 in San Francisco. Het gekrioel, de schijnbare dans die wordt opgevoerd, het aandacht trekken van elkaar, het proberen te overtuigen. Soms zijn het net mensen. Ik gebruik deze foto vaak in relatie tot mensen en beweging zoals bij Bettine en haar vroegere Zumba-activiteiten op de sportschool. Het visualiseert wat mij betreft het plezier in sporten en bewegen.

Verrassend genoeg merk ik dat ik deze foto ook vaak in gedachten heb als ik tegen moeilijke situaties aanloop. Bijvoorbeeld in de communicatie met nogal stellige mensen, als ik op mijn tenen moet lopen en, voor mijn gevoel, ieder woordje op een weegschaal moet leggen. Manoeuvreren of in goede banen lijden, is dan misschien een betere verwoording van de associatie die deze foto bij mij oproept. Ik kan nogal slecht tegen absolute stelligheid, dat zal duidelijk zijn. Die slaat, wat mij betreft, iedere discussie dood.

Je ‘gelijk halen’ ten koste van alles, roept bij mij dan ook een enigszins allergische reactie op. Dat is wel eens een probleem in de communicatie met mensen die ‘overtuigend overtuigd’ zijn van hun eigen gelijk. Ik kan het dan toch niet altijd laten om een poging te doen de nuance aan te brengen, de andere kant te laten zien of te tonen hoe iets ook anders kan worden aangepakt, of tegen de situatie kan worden aangekeken. Dit wordt niet altijd gewaardeerd, sterker, de hakken gaan soms, als reactie, nog dieper in het zand. Vandaar dat manoeuvreren. Als ik maar denk aan die swingende zeeleeuwen, lukt het me vanzelf om luchtiger tegen de situatie aan te kijken, mijn zegje subtieler te doen en daardoor de lieve vrede te bewaren…

Ontmoeting met het onbekende

hanoi

Creëren is betekenis geven. Dit veroorzaakt nogal eens eenzaamheid, angst en verwarring als gevolg van de ‘ontmoeting met het onbekende’. Dit gaat in veel gevallen hand in hand met een moment van introspectie, naar binnen kijken, oftewel ‘nadenken over het leven’. Keuzes bezien en de consequenties daarvan, zowel wat betreft positieve als negatieve ervaringen.

Coaching kan hierbij helpen en dan in het bijzonder CreativiteitsCoaching waarbij de nadruk ligt op het vorm geven aan die diepe aanhoudende behoefte om een eigen geluid te hebben, een eigen visie…

De nadruk ligt hierbij op de balans tussen leven, werk en tijdsbesteding. Intuïtie versus ‘ik hoef alleen maar…’. De gevolgen van je ego, de cultuur waarin je bent opgegroeid c.q. leeft, opvoeding, mythen en ideaalbeelden waaraan je wenst te voldoen. Dit uit zich in een persoonlijk credo, een levensplan dat rustgevend is en een geloof biedt in de eigen formulering, een kader waarbinnen je op je eigen intuïtie kunt vertrouwen.

Hoe is dit persoonlijke credo vervolgens te realiseren? Hiervoor moeten we onder de oppervlakte kijken en ontdekken wat je onbewust wilt en welke verlangens duidelijk zijn. Sommige gedachten zijn onpraktisch of onverenigbaar en dat betekent dat je heel zuiver naar jezelf moet leren luisteren. Wat denk je werkelijk? Wat voel je werkelijk? Wat breng je uit gewoonte naar buiten? Omdat het van je wordt verwacht? Omdat mensen je zo kennen?

Creëren is onmogelijk als je gedachten je bij de neus nemen. Je werk aan de wereld presenteren en zeggen dat je kunstenaar bent, vraagt moed. Wanneer je daartoe bereid bent, voldoende moed hebt verzameld en de emotionele – en financiële consequenties kunt aanvaarden, is het tijd om het persoonlijke credo om te zetten in daden.

Hoe kan je je persoonlijk credo omzetten in daden? Door feiten onder ogen te zien en jezelf antwoord te geven op een aantal vragen, bijvoorbeeld met betrekking tot je eigen persoonlijkheid, inclusief de donkere kanten. Door een antwoord te vinden op de vraag of je je ego en reputatie opzij durft te zetten? Door na te gaan of je creatieve discipline voldoende mogelijkheden biedt om in je levensonderhoud te voorzien? Zo ja, mooi, zo niet, hoe ga ik dit dan toch realiseren? Door serieus na te gaan waar je  in het verleden onderuit bent gegaan.

Dit betekent angst trotseren, mogelijk een deel van je persoonlijkheid opnieuw opbouwen als gevolg van nieuwe inzichten, creatieve projecten kiezen die de moeite zijn en dit alles in het besef dat er geen eenduidige handleiding voor is maar dat dit nu juist de basis is waardoor je je van de massa onderscheidt…

photography & storytelling voor scholieren

steyn2a

In het kader van cultuureducatie en communicatie is de workshop ‘Fotografie & Storytelling’ ontwikkeld voor scholieren. Een workshop duurt een aantal blokuren en vindt plaats in een groep van maximaal 10 leerlingen.

Voor scholieren is de workshop fotografie & storytelling vanzelfsprekend ook gericht op samenwerken. Omdat de wereld om ons heen continu veranderd. Omdat we op verschillende manieren met de wereld en met elkaar om, al naar gelang ons karakter, onze communicatieve vaardigheden, die van anderen en de situatie waarin we ons bevinden. Omdat het de interactie is, het samendoen, waar het om gaat en die erom doet. Omdat je daar niet vroeg genoeg mee kunt beginnen. Omdat het niet om ‘de’ waarheid gaat maar om een gedeelde werkelijkheid.

De doelstelling van de activiteit is om inzicht te krijgen in het effect van het eigen gedrag op het gedrag van anderen d.m.v. een basismodel voor communicatie, om positieve aandacht te besteden aan het zelfbeeld en stil te staan bij het beeld dat je, gewild en mogelijk ook ongewild, uitdraagt.

Voorafgaand aan de gezamenlijke fotosessie wordt op speelse wijze de basis van communicatie en het effect van gedrag op het gedrag van anderen behandeld. Hierbij gaan we in op het zelfbeeld en het beeld dat deelnemers graag willen uitdragen en we gaan na waar ze warm voor lopen. Vervolgens maken we een plan voor de fotosessie en gaan de leerlingen, na een korte uitleg, zelf aan de slag met het maken van foto’s.

De inhoud, duur en doorlooptijd worden in overleg vastgesteld. Maatwerk is mogelijk voor scholieren met aanpassingsmoeilijkheden, scholieren met weinig zelfvertrouwen, pestgedrag en voor hoogbegaafden.

Wilt u meer informatie of de uitgebreide brochure ontvangen? Stuur dan een email naar info@picturethestory.nl

temporiseren

Je zult vandaag resultaten moeten afleveren en je merkt dat het tempo hoog ligt. Probeer desondanks toch kalm te blijven en probeer te zorgen dat je geen fouten maakt. Een goed vooruitzicht: in de liefde is er geen wolkje aan de lucht….

valley

 Over het algemeen ligt mijn tempo vrij hoog en moet ik ervoor oppassen niet voor de troepen uit te lopen en ze kwijt te raken… Dat deed ik al toen ik bij een grote multinational werkte, ideeën te over, veel gedachte-sprongetjes, en dat is soms moeilijk uit te leggen. Toch wil ik ook weten, wat mijn ideeën en projecten teweeg brengen. Dus ik heb me aangeleerd om stap voor stap te benoemen hoe ik tot bepaalde ontwikkelingen kom en waartoe ze (kunnen) leiden. Fouten en eventuele onduidelijkheden worden zo tijdig benoemd.  Deze vorm van communiceren zou je kalmte kunnen noemen maar eigenlijk is het een vorm van temporiseren.  Dit komt het resultaat ten goede, mensen blijven aan boord.  Het blijft voor mij echter lastig omdat ik toch een organische manier van werken prefereer en zaken liever tot me laat komen om opties open te houden. De vraag ‘wat ga je vandaag doen?’ is voor mij dan ook een lastige, sterker, de vraag roept wel eens irritatie op…

Hetzelfde ervaar ik bij het sporten. Hollen of stilstaan. Iets er tussenin vind ik erg moeilijk. Zoonlief leert mij dat ik rustig moet joggen en niet direct al mijn kruid moet verschieten. Hij heeft gelijk en het voelt goed. Niet dat ik er vaker van ga lopen maar die keer dat ik het doe, gaat het beter en houd ik het langer vol…

Temporiseren: een hulpmiddel, geen keurslijf….