competentie management

boek20pagina202

In de loop der jaren heb ik veel ervaring opgedaan in het ontwikkelen en implementeren van competentiemodellen. De aanpak is niet alleen gericht op wat moet veranderen maar ook op hoe dat moet gaan plaatsvinden. Waar nogal wat bureaus zich terugtrekken op het moment dat de analyse op tafel ligt, onderscheidt de werkwijze van picturethestory zich door een implementatiestrategie aan te bieden en deze te begeleiden.

Als uitgangspunt worden de volgende doelstellingen gehanteerd;

  • De Business strategie vertalen in gewenste gedragingen, in een taal die de cultuur ondersteunt dan wel in de gewenste richting helpt;
  • Focussen op leiderschapsgedrag, heldere communicatie en een gemeenschappelijke taal om prestatieverwachtingen te communiceren;
  • Helderheid over verwachte gedrag, herkenning van gedrag en bruikbaarheid ten behoeve van  Human Resource -instrumenten, zoals promotievoorstellen, salaris en ontwikkeling; en
  • In het kader van employability, als stimulans voor zelfsturing van de eigen loopbaan.

De focus bij competentiemanagement ligt op gedragingen welke zijn afgeleid van de business strategie. Hierdoor geeft het helderheid over de verwachtingen welke het management heeft met betrekking tot de performance van haar medewerkers. Bovendien is competentiemanagement gericht op differentiatie en biedt het een raamwerk voor de ontwikkeling van medewerkers. Voor medewerkers biedt het inzicht in de loopbaanmogelijkheden en -vereisten. Op deze wijze is het dus een middel om te werken aan de eigen ontwikkeling. Kortom: beoordelen op basis van objectieve gegevens om vervolgens de overstap te maken naar de persoonlijke ontwikkeling, waarin de medewerker zelf een verantwoordelijke rol heeft.

temporiseren

Je zult vandaag resultaten moeten afleveren en je merkt dat het tempo hoog ligt. Probeer desondanks toch kalm te blijven en probeer te zorgen dat je geen fouten maakt. Een goed vooruitzicht: in de liefde is er geen wolkje aan de lucht….

valley

 Over het algemeen ligt mijn tempo vrij hoog en moet ik ervoor oppassen niet voor de troepen uit te lopen en ze kwijt te raken… Dat deed ik al toen ik bij een grote multinational werkte, ideeën te over, veel gedachte-sprongetjes, en dat is soms moeilijk uit te leggen. Toch wil ik ook weten, wat mijn ideeën en projecten teweeg brengen. Dus ik heb me aangeleerd om stap voor stap te benoemen hoe ik tot bepaalde ontwikkelingen kom en waartoe ze (kunnen) leiden. Fouten en eventuele onduidelijkheden worden zo tijdig benoemd.  Deze vorm van communiceren zou je kalmte kunnen noemen maar eigenlijk is het een vorm van temporiseren.  Dit komt het resultaat ten goede, mensen blijven aan boord.  Het blijft voor mij echter lastig omdat ik toch een organische manier van werken prefereer en zaken liever tot me laat komen om opties open te houden. De vraag ‘wat ga je vandaag doen?’ is voor mij dan ook een lastige, sterker, de vraag roept wel eens irritatie op…

Hetzelfde ervaar ik bij het sporten. Hollen of stilstaan. Iets er tussenin vind ik erg moeilijk. Zoonlief leert mij dat ik rustig moet joggen en niet direct al mijn kruid moet verschieten. Hij heeft gelijk en het voelt goed. Niet dat ik er vaker van ga lopen maar die keer dat ik het doe, gaat het beter en houd ik het langer vol…

Temporiseren: een hulpmiddel, geen keurslijf….