All posts filed under: picturethestory

I feel fine…

Reizen heeft me altijd goed gedaan. Ik ben niet voor niets ooit antropologie gaan studeren. Ik ben benieuwd naar wat mensen beweegt en waarom ze de dingen doen die ze doen. Ik wil begrijpen wat motieven zijn voor acties met alle schokkende- en niet schokkende gevolgen van dien… Hier beklommen we samen met vele Bhutanen het beroemde Tigernest Taktshang,  één van de Tibetaans boeddhistisch kloosters in de bergstaat Bhutan. Het heeft zeven tempels en er was een ceremonie gaande vandaar de drukte. De naam Taktshang betekent Tijgernest. Het is tegen de rotsen opgebouwd en hangt 700 meter boven de Parovallei. Heel indrukwekkend. Er gaat een lang, stijl pad naartoe dat, toen wij er waren, door de regen glibberig en modderig was geworden waardoor het lopen behoorlijk spannend was. Het was echter alleszins de moeite waard. Niet alleen door de prachtige natuur met de ‘baarden’ aan de bomen en het prachtige klooster met alle tempels, ook door de verhalen van de mensen die keer op keer dit traject aflegden omdat nu eenmaal geldt dat hoe zwaarder …

Seven-day black & white photo challenge

Ik werd op Facebook getagd om de uitdaging aan te gaan om zeven dagen, zeven zwart/wit foto’s van mijn dagelijkse leven te delen. Geen mensen, geen commentaar. Eigenlijk heel leuk voor iemand die het liefst mensen en interactie op de foto wil zetten. Heel snel ging ik ermee aan de slag. De ideeën kreeg ik tijdens mijn dagelijkse boswandeling met mijn Grote Zwitser, die ik voor de verandering niet op de foto heb gezet. Wel vind ik het vervelend om iemand anders op te zadelen met deze opdracht dus dat heb ik achterwege gelaten. Kettingbrieven waren vroeger al niet aan mij besteed, de dreigementen in het geval dat je de ketting verbrak, vormden voor mij voldoende uitdaging om de ketting te verbreken… Maar dit was anders, hoe leg je je leven vast, wat je bezig houdt. Alleen met plaatjes, zonder mensen, interactie en woorden. In eerste instantie zag ik door de bomen het bos niet meer. Zo veel gedachten, beelden en keuzes die ik moest maken. Dit is het geworden, toch nog in een relatief …

Reflectie en interactie als een dans

Laatst zijn we op een zondagmiddag weer in De Pont in Tilburg geweest, niet voor de eerste keer want daar staat een sculptuur van Anish Kapoor, Vertigo, gemaakt van glanzend, roestvrij staal. Dat blijft trekken. Anish Kapoor maakte ook de ‘Cloud Gate’ in Chicago, een geweldig sculptuur dat de skyline van Chicago en zijn bewoners doet reflecteren in de bol. Ik heb er uren doorgebracht: er onderdoor gelopen, van een afstand op een muurtje naar gekeken om te zien hoe anderen ermee omgaan, en zelf van alles uitgeprobeerd want het blijft fascineren. Zijn werken worden dan ook gekenmerkt door reflectie van- en interactie met het publiek. Dit is kunst zoals ik het graag zie. Het zoekt de interactie met- en betrokkenheid van de kijker en wat mij betreft, werkt het. Vanuit iedere verschillende invalshoek kom je tot een andere constatering. Je bent dik, dun, bol, op z’n kop en soms gewoon zoals je bent. En anderen vervormen net zo hard mee, maar net vanuit welk standpunt je de ander beziet. Als een soort van dans …

Pakje kunst

Onlangs heb ik 25 kunstwerkjes aangeleverd voor pakje Kunst. Pakje Kunst gebruikt oude mechanische sigarettenautomaten die als cultureel erfgoed worden ingezet om lokale kunstenaars onder de aandacht te brengen. Er komen er steeds meer. Mijn werken zitten in de automaat bij boekhandel van Piere in Eindhoven. Eigenlijk is het een soort van variatie op het ouderwetse verrassingsei. Je ziet niet welke kunstwerkje van wie je trekt voor de 4 euro die het kost. Je trekt het uit nieuwsgierigheid, als cadeautje voor een vriend of geliefde of als verzamelobject.